Gewoon gezond doen, dat is ook al goed!

Ooit formuleerde de flamboyante Brusselse politicus Paul Vanden Boeynants de legendarische woorden: ‘Trop is te veel en te veel is trop!. Hij nam ze in de mond tijdens een boze repliek op de beschuldiging van deelname aan seksorgieën, de zogenaamde ‘Roze Balletten’. Ondertussen is deze uitspraak gemeengoed geworden, die zelfs als waarschuwing voor sportbeoefenaars kan worden aangewend. Forceer je tijdens het sporten nooit!

Alsof we nog niet genoeg bevangen zijn door de dagelijkse ratrace van het werk en de carrière, moet ik vaak met lede ogen aanzien hoe sportbeoefening tot waanzin wordt herleid. Een jogging doorheen het bos of een fietstocht in de Ardennen blijkt tegenwoordig al te minnetjes. Wie de beruchte Marathon des Sables, de Hel van Kasterlee of Iron Man nog niet op zijn palmares heeft prijken, maakt geen indruk. Vandaag is het bon ton om je eigen grenzen te verleggen. Extreem is het nieuwe normaal.

Ook meer en meer recreanten beginnen een tomeloze ambitie te koesteren. In hun hang naar prestatie scheren wielertoeristen hun benen, monteren ze stiekem een motortje in de zadelbuis van hun fiets of -erger nog- grijpen ze naar verboden pilletjes om het tempo van hun fietsmakkers te kunnen volgen. Rondom mij zie ik vrouwen die tegen de grens van anorexia aanschurken en in de strijd tegen elke lichaamsgram zich dagelijks de pleuris fitnessen. 

de uitputting nabij

Voor alle duidelijkheid, in mijn sportevangelie verkondig ik deze motieven niet. Als ik aanraad om regelmatig en meer te bewegen of te sporten, pleit ik niet voor een deelname aan een bovenmenselijke ultraloop. Mij is het louter te doen om aan je gezondheid te werken, je te amuseren en te genieten! Het gaat om het verbeteren van je levenskwaliteit, om een gezonder lichaam en een gezondere geest te kweken. Ja, er mag wat competitie aan te pas komen, maar het moet vooral plezant zijn! Een triatlon of de beklimming van de Mont Ventoux op de bucketlist? Oké, maar het hoeft niet zo nodig. Gewoon gezond doen, is ook al goed. En als je de lat toch hoger wenst te leggen, pak die uitdaging dan verstandig aan.

Sporten doe je om aan je gezondheid te werken, je te amuseren en te genieten!

Persoonlijk weet ik uit ervaring hoe zwaar de consequenties wegen indien tegen deze boodschap wordt gezondigd. Het overkwam me enkele jaren geleden tijdens de cycling tour, Climbing for Life, in de Vogezen. Ik was goed voorbereid, zo dacht ik toch. In de weken vooraf had ik heel veel gesport. Maar tegelijkertijd was ik door het volgen van een streng dieet op korte tijd fel vermagerd. Deze combinatie eiste te veel van mijn lichaam. Zonder ik het besefte, was de uitputting nabij. De signalen die mijn lichaam had uitgezonden, had ik niet opgepikt. 

Ik had me ingeschreven voor de ambitieuze tocht van 130 km, maar bij de eerste splitsing moest ik noodgedwongen het parcours van de 70 km opdraaien. De aankomstboog stond op de top van de Planche des Belles Filles, een col van haast 6 km met een maximale stijgingspercentage van 20%. Tijdens deze klim ben ik letterlijk omvergevallen. Ik ben beginnen huilen en bleef huilen. Al strompelend heb ik uiteindelijk de eindstreep bereikt. Toen ging het licht uit.

Wake up call

Uit deze nare bevinding in de Vogezen heb ik de nodige lessen getrokken. Mijn lichaam was niet in balans. Ja, sportief kun je stellen dat ik goed was getraind. Maar op te korte tijd had ik te veel van mijn lichaam gevergd. Sindsdien weet ik dat sporten onherroepelijk samengaat met rusten. 

Elk lichaam is uniek. Waar jouw lichaam zich goed bij voelt, zal dus ook uniek zijn. En daarin moet je de maat vinden. Die maat moet je zelf ontdekken. Forceer je nooit. Niet in wat je doet, en ook niet in het ritme dat je jezelf daarbij oplegt. Bouw op. Laat je lichaam gewennen en zich aanpassen. Luister naar je lichaam en wat het op dat moment nodig heeft. Doe die dingen waarbij je je echt goed voelt, waarvan je lichaam geniet. En als je dat bewegen gaandeweg wil intensifiëren door echt te gaan sporten, blijf dan je eigen mogelijkheden bewaken. Geloof me, zodra je hartslag in het rood gaat, je ademhaling in gehijg overgaat, je tong uit je mond bengelt en je melkzuur niet weet waar eerst kruipen, is het plezier veraf. Vergeet de leuzen ‘No pain, no gain’ en ‘Rust Roest’! Wat Vanden Boeynants ooit opperde, is voor de sporters een beter advies!


lees ook

5 interessante podcasts over wandelen

Podcasts beluisteren tijdens het wandelen heb je misschien al vaker gedaan, maar heb je al eens een wandeling gemaakt met…

Wandelen

Algemene fitheid - Persoonlijk trainingsschema

Beginnende sporters hebben door overenthousiasme en gebrek aan grondige kennis, sneller last van blessures. Sport wordt…

Algemeen

De getunede Porsche in ieder van ons

De verschillende energieleveringssystemen van ons lichaam Om op een begrijpbare manier uit te leggen welke drie brandstoffen…

Gezondheid Training

Van 0 naar 42 km #6: Een beetje gefrustreerd en shin splints

Mijn scheenbeen is opnieuw gevoelig… Een berichtje naar kinesist Danielle leert me dat het om ‘shin splints’ gaat,…

Joggen Training