Sinds bewegen mijn leven bepaalde, nu zo’n goeie zes jaar geleden, heb ik nooit meer zoveel bewogen als tijdens de lockdownperiode.

die goeie ouwe tijd

Ik ben een laatbloeier en tussen mijn dertigste en zesendertigste fietste ik tot twintig uur per week. Aangevuld met vijf uur in de fitnesszaal: corestability oefeningen en specifieke krachttraining. Het vraagt geen uitleg dat ik toen stalen spieren in een gestroomlijnd lijf had. Je zou kunnen denken dat ik me in die periode sterk en zelfzeker voelde, maar niets is minder waar. Toen was het nooit genoeg en ik was me niet bewust van dat hemelse lijf. Ik hield me alleen maar bezig met hoe het nog beter kon. Als ik nu foto’s van mezelf zie, sta ik vol bewondering en hoewel spijt niet in mijn woordenboek staat, voel ik toch iets wat erop lijkt. Het is een soort boosheid naar mezelf toe. Boos dat ik mezelf toen niet zag hoe ik écht was en mezelf niet naar waarde schatte.

Kennen we dat gevoel niet allemaal in een of andere vorm? Iedereen heeft wel iets waar je fier op mag zijn. Ik geef je een goede raad, wees daar NU fier over en gebruik die sterktes om er vandaag iets mee te bereiken of er vandaag gewoon gelukkig om te zijn. Want ook “gelukkig zijn”, is iets bereiken. Volgens de Dalai Lama is geluk zelfs de hoogste status die je kan bereiken. Naast gelukkig zijn verbleken al gauw alle trofeeën en medailles in je prijzenkast of al je schoolrapporten waar de negens en tienen vanaf springen.

lockdown

Maar terug naar het begin van het verhaal: op een mooie dag in maart wordt een nationale lockdowperiode afgekondigd. We weten op dat moment nog niet wat dat concreet betekent, dat zullen we in de weken die volgen ondervinden. Maar wat heb ik als fietser wel heel goed gehoord? Buiten sporten mag, niet alle sporten, enkel fietsen en wandelen. 

Met vier fietsen voor elke discipline in de garage en een verleden van twintig uur op de fiets, ontvlamt het immer sluimerende vonkje opnieuw. Daags nadien, scheur ik (lees: lijkt het in mijn hoofd alsof ik scheur ) over de prachtige dijken van ”mijn” Schelde. Ik herken elke bocht en voorspel op de meter juist wanneer de wind me in de rug zal duwen of me zijdelings van de weg zal blazen. Ik strek de benen, adem diep in en uit, ik kruis fietsers met hetzelfde idee en wissel blikken van verstandhouding. Even flitst het door mijn hoofd: waarom heb ik dit zo lang niet meer gedaan? Maar die gedachte laat ik waaien in de wind en ik focus op wat er NU gebeurt. Ik fiets weer!! 


mijn sociale leven krijgt een boost

Omdat mijn professionele activiteiten ( fietsreizen organiseren, nota bene ) niet meer kunnen doorgaan, krijg ik gedwongen vrije tijd en die gaat sinds de afkondiging van de quarantaine resoluut naar fietsen. Eerst alleen, maar dan brengt Wilmès verlossing. Ik weet niet of jullie het hebben gehoord, maar die ene zin in de speech van Wilmès zet voor mij ironisch genoeg de deur open naar de meest vrije periode sinds jaren: buiten sporten mag met een buddy

Je mag wandelen of fietsen met iemand die niet tot je gezinsbubbel behoort. Je mag je vrienden, collega’s en familie niet zien op café of restaurant, niet bij hen thuis, niet op het werk, niet in de supermarkt of pretpark, nergens niet. Behalve: tijdens het sporten! 


Het vraagt niet veel overredingskracht om mijn fietsvriendin, die ik de laatste tijd amper nog zie en die ook al jaren niet meer fietst - wegens te druk, te dit of te dat - weer op de fiets te zetten en een wekelijkse afspraak vast te leggen. Waar we vroeger onze agenda’s weken op voorhand bij elkaar moesten leggen om een gaatje te vinden om eens “iets te gaan eten”. Zitten we sinds de lockdown wekelijks samen op de fiets

"

We komen thuis met een leeg hoofd en vol energie
in plaats van met een volle maag en een duffe kop van de drank.

En weet je wat: dit doet ons meer deugd dan “te gaan eten” of “iets te gaan drinken”. Onze gesprekken zijn intenser. We zijn voldaan van de inspanning die we samen leveren. We komen thuis met een leeg hoofd en vol energie in plaats van met een volle maag en een duffe kop van de drank.

samen iets doen?

Mijn moeder vraagt ook om de nodige aandacht en samen shoppen zat er door de lockdown niet meer in. Maar geen nood! Mama is sportief, ze wandelt graag. Je vindt ons nu wekelijks op de veldwegels van Klein - Brabant. Wandelend, babbelend, genietend van de buitenlucht. En nu we toch bezig zijn: we zijn lid geworden van de groep “Mooimakers”. Een initiatief van de gemeente om de straten proper te houden. Tijdens onze wandelingen die ons in de eerste plaats gezonde beweging en het genot van het samenzijn gunnen, bewijzen we nu ook het milieu en onze samenleving een dienst door zwerfvuil te ruimen


Nu alles weer een beetje meer mogelijk is en een wijntje op café of een etentje op restaurant weer kunnen, blijf ik toch trouw aan de goede gewoonte die ik tijdens de lockdown aangenomen heb. Ik bel een vriendin en vraag: doen we nog eens iets samen? Waarbij DOEN heel letterlijk op BEWEGING slaat. In plaats van een lekker restaurantje op te zoeken, zoeken we nu naar een mooie plek in de natuur. Een park of bos dat voor beide goed bereikbaar is. Het internet staat vol mooie wandelingen waar ook in België of we trekken onze stoute schoenen aan en we stappen een rondje op het gevoel. 

En nu het nog steeds niet mogelijk is om in een gezellige bar een koffietje te drinken, nemen we zelf het initiatief en gaan we op pad gewapend met wat lekkers om te snoepen, een thermos warme thee of koffie en soms zelfs warme wijn. Ergens halverwege onze wandeling installeren we ons met onze meegenomen hartverwarmende lekkernijen. Je vindt onderweg altijd wel een beschut plekje waar je zelfs in koude wintertemperaturen even gezellig letterlijk stil kan staan en klinken op wat er wel nog kan en mag: bewegen in en genieten van de natuur!

zorg ook eens voor een actieve date met je vrienden of vriendinnen!

voordelen
  • Er is een concreet begin en einde aan het gesprek (zodra je op en af de fiets stapt of de wandeling begint of eindigt). Dit helpt om bepaalde gespreksonderwerpen ook echt af te sluiten.
  • Je komt al snel aan het aanbevolen aantal stappen per week of per dag, zonder dat de focus op het bewegen ligt.
  • Wekelijks wandelen of fietsen is goedkoper dan wekelijks op café of restaurant gaan
  • Samen bewegen is drempelverlagend: als je afspreekt met iemand, kijk je ernaar uit om die persoon te zien. Het bewegen is bijzaak in je hoofd en volgt automatisch.
  • Doordat je tijdens het bewegen niet in de typische face to face houding zit, zijn gesprekken intenser.
  • Als het gesprek of je sportpartner tegenvalt, heb je toch nog aan sport gedaan

Zorg dat je goed verzekerd bent. De kans dat er iets gebeurt bij een actieve date in de buitenlucht is groter dan op restaurant. Tenzij je met een onhandige ober te maken hebt ;-)


                                                                                                                   

lees ook

Je voeding aanpassen als je sport: vanaf wanneer en hoe?

Je voeding aanpassen als je sport: vanaf wanneer en hoe?

Voeding

Lachen op de Kale Berg: over doelen stellen en de kracht van onze hersenen

Ik rits mijn oranje 3-seconden-Quechua-tent open. Het blauw van de hemel en het zonlicht lacht me toe. De krekels zijn ook…

Wielrennen Training

MON VENTOUX: ZO MAAK JE DEZE BERG ÉCHT DE JOUWE!

Wat een leuke woordspeling toch, Mon Ventoux: Mijn Ventoux, Mijn Mythische berg. Ben jij aangemeld om hem op 11 september…

Wielrennen Fietsen

Wat kan en mag ik eten en drinken voor, tijdens en na het sporten?

Ben jij iemand die de ene maand heel intensief sport en dan weer wat minder? Omdat het gewoon niet uitkomt met je planning,…

Voeding